Image result for ‫تاریخچه شنا‬‎

مسابقات سازمان یافته شنا در قرن ۱۹ میلادی قبل از ورود ژاپن به دنیای غرب شکل گرفت. از قرار معلوم مردم ساحل نشین اقیانوس آرام، به کودکان هنگامی که به راه می‌افتادند یا حتی پیش تر شنا می‌آموختند. نشانه‌هایی از مسابقات گاه‌وبیگاه میان مردم یونان باستان وجود دارد و همچنین یکی از بوکسورهای معروف یونان شنا را به عنوان تمرین در برنامه ورزشی خود گنجانیده بود. رومی‌ها اولین استخرهای شنا را بنا کردند و گفته می‌شود که در سدهٔ یکم پیش از میلاد گایوس ماسناس[۱] رایزن سیاسی سزار آگوست رومی، نخستین استخر آب گرم را ساخت.

 

<p style="margin: 0.5em 0px; line-height: inherit; color: rgb(34, 34, 34); font-family: Tahoma, " iranian="" sans",="" "dejavu="" "noto="" sans="" arabic",="" kufi="" "droid="" arabic="" kufi",="" sans-serif;="" font-size:="" 14px;"="">برخی عدم تمایل اروپائیان به شنا را در سده‌های میانه ترس از گسترش و سرایت عفونت و بیماری‌های مسری می‌دانند از طرفی شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در سواحل بریتانیای کبیر در اواخر قرن ۱۷ میلادی از شنا در آب به عنوان وسیله‌ای برای درمان استفاده می‌شد. البته تا پیش از قرن نوزدهم شنا به عنوان تفریح و ورزش در میان مردم جایگاهی پیدا نکرد. زمانی که نخستین سازمان شنا در سال ۱۸۳۷ تأسیس شد در پایتخت بریتانیا یعنیلندن، ۶ استخر سر پوشیده وجود داشت که مجهز به تخته شیرجه بودند. در سال ۱۸۴۶ اولین مسابقه شنا در مسافت ۴۴۰ یارد در استرالیا بر پا شد که بعد از آن هر ساله نیز به اجرا درآمد. باشگاه شنای «متروپولیتین»[۲] لندن در سال ۱۸۶۹ تأسیس شد که بعدها به انجمن شنای غیر حرفه‌ای تغییر نام پیدا کردکه در واقع هیئت رئیسه شنای غیر حرفه‌ای بریتانیا بود. فدراسیون‌های ملی شنا در چندین کشور اروپایی در سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۹ شکل گرفتند...

برچسب‌ها: <-TagName->
نوشته شده در 26 / 8 / 1396 ساعت 2:25 توسط : نیما خواجوی | دسته :
  •    []

  • آموزش شنای پروانه

    آموزش شنای پروانه

    آموزش شنای پروانه

    شنای پروانه

     

    در این نوع شنا ، دستها به صورت جفت وپاها نیز به صوئرت جفت و چسبیده زده می شوند . در حقیقت تمامی

    بدن دراین شنا ازدستها تا پاها با حالتی شبیه حرکت دلفین در آب ، حرکتی موجی به نمایش می گذارد .

    آموزش دست پروانه

    گام اول : همان گونه که گفته شد ،دستها در این شنا به صورت جفتی حرکت می کنند . بدین صورت که هر

    کدام از دستها یک حرکت مشابه کرال سینه را اجرا می کنند اما با این تفاوت که هر دو دست همزمان و

    درکنار هم حرکت کرال سینه را به مرحله ی اجرا می گذارند . در این گام سعی کنید حرکت دستهای پروانه را

    مطابق شکل در حال ایستاده اجرا کنید .

    گام دوم : در حالت ایستاده در کناراستخر از کمر خم شوید و با دستها به تمرین و تکرار حرکت دست پروانه با

    حالتی که دربالا گفته شد اقدام کنید  . بااین تفاوت که جهت هماهنگی سر و دستها با یکدیگر بهتر است

    مشابه شنای قورباغه ،همزمان با کشش دستها در پروانه سر را برا نفس گیری از آب بالا ببرید و قبل ازپرتاب

    دستها به جلو که از طرفین وبالای آب انجام می گیرد ، سرتان را به داخل آببرگردانید.

    گام سوم : تمرین گام دوم را در حال  راه رفتن در داخل قسمت کم عمق استخر در حالی که بالا تنه شما در

    سطح آب قرار دارد، اجرا کنید . درهنگام زدن دستها ، سعی کنید با حرکت سر ، عمل نفس گیری را انجام دهید.

    گام چهارم : بیرون از استخر در کناردیواره بر روی سینه بخوابید ، به طوری که بالا تنه شما در سطح آب

    قرار گیرد . یکنفر باید مچ پاهای شما را نگاه دارد تا بدنتان در آب سقوط نکند . دراین وضعیت نسبت

    به انجام حرکات دست و نفس گیری و پروانه اقدام کنید . بدین صورت که درهنگام آوردن دستها

    به بالا جهت برگشتن به جلو ، بدنتان را کاملاً از آب بلند کنید و همزمان بازدن ضربه سر جهت

    ورود به آب ، دستها را نیز برای ورود به آب به طرف پایین برگردانید.

     

    گام پنجم : حرکت دستها و نفس گیری پروانه را دونفره اجرا کنید . یک نفر مچ پاهایتان

    را بگیرد و شما در سطح آب به صورت خوابیده  ، تمرین دستها و سر را انجام دهید .

    گام ششم : با قراردادن دوقلوی شنادربین زانوهایتان ، پاها را بی حرکت نگاه دارید و تمرین

    دست و نفس گیری را انجامدهید.

    گام هفتم : می توانید بدون استفاده ازدوقلو وبدون کمک دیگران ، در سطح آب سُر بخورید

    و سپس حرکات بالا تنه ( سر و دستها) را انجام دهید.

    اموزش پای پروانه گام هشتم : مهارت پای پروانه به دلیل این که حرکت هر دو پا با هم

    انجام می گیرد ، اندکی مشکل تر از کرال سینه و پشت اجرا می شود . این مهارت عیناً

    شبیه پای کرال سینه است که به صورت جفت انجام می گیرد . برای فراگیری حرکت ابتدا

    در بیرون ازاستخر بایستید و دستها را بالا آورده  ، در امتداد شانه ها در طرفین بدن به حالت

    صلیب قرار دهید . در این وضعیت سعی کنید بر روی انگشتان پا ایستاده ، میان تنه خود را

    به طرف عقب و جلو حرکت دهید . بدین صورت که کمرتان حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر به طرف

    عقب تر از محور طولی بدن و به همان اندازه به جلو حرکت کند . سعی کنیددر انجام این تمرین

    سر و سینه شما کمتر به عقب و جلو حرکت کند و در امتداد پاهاثابت باشد. گام نهم : تمرین

    گام هشتم را به حالت ایستاده در قسمتی از استخر که ارتفاع آب تا زیر چانه شما باشدتکرار

    نمایید . در این هنگام سعی کنید حرکت کمرتان در داخل آب کاملاً به طرف پاهامنتقل شده ،

    آنها را به حرکت در آورد و همچنان در ثابت نگهداشتن سر و سینه در سط حآب بکوشید . در

    این تمرین برخی مواقع حرکت کمرتان موجب خواهد شد که بدنتان اندکی به سمت بالای آب

    حرکت کند . گام دهم : در کناردیواره ی

    استخر بنشینید و پاهای خود را تا زانو در آب قرار دهید و به صورت جفت حرکت پای دلفین

    را انجام دهید . در این تمرینات سعی کنید پنجه های پا نزدیک همدیگر قرار گیرند. گام یازدهم :

    در داخل قسمت کم عمق استخر رو به دیواره بایستید و با قراردادن دستها بر روی لبه استخر

    ،پاهایتان را بالا بیاورد و در حال خوابیده بر روی سینه در سطح آب ، شروع به اجرای حرکت

    پای دلفین ( پروانه ) کنید که همان حرکت کمر در گام های قبلی است . در این تمرین

    سعی کنید کمر و مایوی شنای شما در هر حرکت اندکی از آب خارج شود و سپس

    به همان اندازه به زیر آب بروی تا با انتقال این ضربات به پاها ، حرکت شنا کامل شود .

    گام دوازدهم : حرکت گام قبلی را با استفاده از کمک یک نفر که دستهای شما را

    بگیرد و عقب عقب به آرامی دراستخر راه برود ، انجام دهید . تمام سعی خود

    را بکنید که سر و سینه شما ثابت باشند . گام سیزدهم : با گرفتن تخته شنا در

    بین دستها در آب سُر بخورید و حرکت جفت پای پروانه را انجام دهید واین مهارت

    را در عرض استخر چند بار تکرار کنید . تنفس در شنای پروانه گام چهاردهم : در

    این شنا در انتهای اجرای حرکت فشار با دستها ، سر از آب خارج شده و عمل تنفس

    انجام میشود و در انتهای پرتاب دستها از بیرون آب به جلو و اندکی قبل از ورود

    آنها به داخلآب ، حرکت بازگشت سر به داخل آب انجام می گردد

    هماهنگی کامل در شنای پروانه گام پانزدهم :برای هماهنگ کردن پاها و

    دستها در شنای پروانه بهتر است با گرفتن یک تخته شنا در بین دستها ، حرکت

    پای دلفین را در حال سُر خوردن اجرا کنید . در خلال حرکات پاها ، یکی از دستهایتان

    را از تخته رها کنید و همانند دست کرال سینه حرکت کنید ، با این تفاوت که

    در هنگام ورود دست به آب ، آن را با لبه ی داخلی ( طرف شست ) به آب

    واردکنید و اندکی داخل ببرید و سپس به بالا برگردانده ، تخته را بگیرید و همین

    تمرین رابا دست دیگر اجرا کنید . شایان ذکر است که تاکید بر ورود دست به

    داخل آب در هنگام ورود ، به خاطر کمک به اجرای حرکت موجی ودلفین از بالا

    تنه است . گام شانزدهم : تمرین قبلی را بدون استفاده از تخته انجام دهید

    . فقط دقت کنید که در ازای هر دو یا سه ضربه پاها ، یک دست کرال سینه

    با هرکدام از دستها اجرا نمایید و پس از ورود هرکدام از دستها به آب در

    امتداد بدن ، سعی کنید آن را کمی به زیر آب ببرید و بالا آوریدو با حمایت

    حرکات سر و سینه ، حرکت موجی بدن را نیز شروع کنید . گام هفدهم :

    در این تمرین با سُر خوردن روی آب بخوابید . سپس ضربات پای دلفین را

    شروع کنید  و بعد از آن ابتدا یک دست کرال سینه با دست راست

    وبلافاصله یک دست چپ کرال سینه را مطابق تمرین گام شانزدهم اجرا

    کنید و در ادامه ، این حرکت را با دو دست اجرا کنید و این ترکیب را

    مجدداً از ابتدا اجرا کنید . گام هجدهم : در این گام سعی کنید ابتدا

    تمرین گام قبلی را ( پای دلفین ، یک دست راست سینه ، یک دست چپ سینه ، دو دست کامل پروانه )

    به اجرا در آورید و در ادامه آن ، همراه پای ِ دلفین، دیگر از حرکات تکدست

    استفاده نکنید بلکه دو دستهای پروانه را با آرامش کامل اجراکنید . گام نوزدهم :

    پس ازسُر خوردن در عرض استخر ، در قسمت کم عمق ، پای دلفین آغاز کنید 

    و پس از چند حرکت پای پروانه بلافاصله دست پروانه را به طور کامل به اجرا در آورید و همین روند را

    ( دو ضربه پا و یک دست پروانه )انجام دهید .

    برچسب‌ها: <-TagName->
    نوشته شده در 26 / 8 / 1396 ساعت 12:24 توسط : نیما خواجوی | دسته :
  •    []

  • شنای قورباغه یکی ازچهارنوع شنای اصلی است که مسابقات آن رسما برگزار می شود و در عین حال این شنا علاقه مندان بسیاری دارد، زیرا احتیاج کمتری به صرف انرژی نسبت به شنای کرال سینه دارد. یادگیریش آسان است. این شنا برای مسافت های طولانی مناسب است، علاوه بر این ، شنای قورباغه هم جهت شنا کردن در دریا و هم در موقع نجات غریق مفید است. کندترین نوع شنا بین چهار نوع شنای اصلی است.
    در این قسمت سعی می شود تکنیک صحیح و فنی شنای قورباغه عنوان شود. همان تکنیکی که امروز قهرمانان برجسته و خوب جهان به اجراء در می آورند. این شنا در واقع به این شکل انجام می شود که بدن درحالتی افقی برروی آب قرار گرفته دستها هر دو آب را از جلو گرفته و توسط کف و ساعد به طرف عقب و زیر شکم می کشند و از همان زیر آب ، به جلو آمده کشیده می شوند. و مجددا عمل کشش آب توسط دستها انجام می گردد. پاها نیز توسط فشار و ضربه ای که به آب وارد می آورند آب را به عقب می رانند. بدین روش که هر ضربه توسط کف پا زده می شود و برای اینکار مفصل ضربه و فشار لازم به آب وارد می شود. این نوع شنا را بعضی از مربیان ” قورباغه تجارتی” نام گذاشته اند.

     

     

    • حرکت پا در شنای قورباغه

     

                    شنای قورباغه,آموزش انواع شنا,آموزش شنای قورباغه

     

    حرکت پا در شنای قورباغه

     

    توصیف حرکت پا
    بدن به حالت شناور روی آب قرار می گیرد. ساق پا ابتدا به جهت باسن خم می شود. در ناحیه تهیگاهی خمیدگی ملایمی نیز ایجاد می شود.
    زانوها به اندازه ۱۵ سانتی متر در هنگام خم شدن زانو ها از یکدیگر فاصله می گیرند، اندک زمانی قبل از آنکه پاشنه ی پاها به باسن برسند ، پنجه پاها به طرف نازک نی و زانو کشیده می شوند و پاشنه ی پاها به داخل نزدیک می شوند. اکنون ساق پا همزمان از طرفین حرکت کرده و دایره ای را در جهت عقب ترسیم می کند و کف پاها نیز با فشار خود آب را به عقب می رانند.

     

                            شنای قورباغه,آموزش انواع شنا,آموزش شنای قورباغه

     

    حرکت پا در شنای قورباغه

     

    به محض اینکه مرحله فشار تمام شد ، پاها به طور کشیده و مستقیم در مجاورت یکدیگر در داخل آب قرارمی گیرد.
    ضربه های پای شنای قورباغه باید توسط تخته شنا به منظور به دست آوردن تکنیک و مکانیک صحیح حرکت آن انجام شود. به وسیله ی تخته شنا، شناگر و مربی بهتر متوجه می شوند که ضربه های وارده و یا حرکت های انجام شده توسط پاها به چه میزان تاثیر داشته و چقدر باعث جلو رفتن شناگر می شود و در عین حال حالت و شرایط پاها کاملا مشخص می شود. اما باید توجه داشت که در هنگام استفاده از تخته شنا و پا زدن با آن ، دست ها کشیده شود و تخته را به جلو متمایل سازد و درعین حال شانه ها را کاملا به پائین وداخل آب فرو ببرد.

     

                      شنای قورباغه,آموزش انواع شنا,آموزش شنای قورباغه

    حرکت پا در شنای قورباغه

     

    باید توجه داشته باشید که پاشنه های پا از سطح آب خارج نگردد واگر چنین موردی را در موقع آوردن پا به جلو مشاهده کردید، باید زانوها را کمی بیشتر به زیر لگن خاصره و باسن برده و به شکم نزدیک سازید. این عمل باعث می شود که پاشنه پاها به پائین برود، یعنی جائی که باید باشد. و وقتی پاشنه های پا در زیر سطح آب باشد نشان می دهد که نیروی وارده توسط کف پا کاملا اثر می نماید. در شنای قورباغه حرکت های پا بسیار مهم است. زیرا ۵۰ در صد پیشروی بدن در آب مرهون ضربه های پا به خصوص از ناحیه کف پا می باشد.

     

                   شنای قورباغه,آموزش انواع شنا,آموزش شنای قورباغه

     

    حرکت پا در شنای قورباغه

     

    درعین حال باید در نظر داشت که در بین شناگران قورباغه رو، بعضی ها حرکت دستشان قوی است و باعث پیش روی بیشترشان می شود و بعضی دیگر حرکت پاهایشان. ضربه پاها باید حتی المقدور با کف پا باشد و بدین علت است که لازم است. مچ پاها به طور کامل دارای انعطاف پذیری باشند. برای اینکه مشخص شود که مفصل مچ پای شناگر به اندازه کافی دارای جنبش پذیری است یا نه ، آزمایش ساده ای وجود دارد.

     

    بدین طریق که شناگر مستقیم می ایستد ، در حالیکه پاهایش نزدیک به هم است و دست هایش را پشت سرنگه داشته سعی می کند در همان حالت بنشیند ( عکس زیر ) و باسن او به پاهایش بچسبد . اگر نتواند چنین کند و پاشنه ها از زمین جدا شود یا به عقب بیفتد، نشانه ی این است که مفصل مچ به انداره کافی جنبش پذیر نیست. البته در بعضی ها به علت سفت بودن تا ندون آشیل و یا کشیده نبودن عضلات ساق قادر نیستند این آزمایش را به خوبی انجام دهند. جهت جنبش پذیری مفاصل ، شناگر باید در خشکی خوب تمرین کند.

     

    • تمرینات آموزشی شنای قورباغه
    ۱- کارآموز شناگر همانند شکل زیر روی لبه  استخربه قراری که هر دو دست به عقب تکیه داده شده می نشیند. در این حالت ساق هر دو پا آویزان در داخل آب  قرار می گیرند. زانو ها به اندازه عرض شانه ها از یکدیگر فاصله دارند و درحالی که پنجه هردو پا به طرف ساق پاها و خارج متمایل می باشند ، کارآموز شنا گر با هردو پای خود دایره ای را درآب ترسیم می نماید. در هنگام اجرای این حرکت، آب توسط کف پای کارآموز فشرده می شود. در انتهای حرکت ، پنجه ی پاها ، مجددا کشیده شده و هر دو پا مستقیم در مجاورت یکدیگر قرارمی گیرند تا حرکت بعدی را شروع نمایند.

     

                            شنای قورباغه,آموزش انواع شنا,آموزش شنای قورباغه

    تمرینات آموزشی شنای قورباغه

     

    ۲- همانند شکل زیر با گرفتن موج گیر روی سطح صورت را بین دو دست بر روی سطح آب قرار می دهیم . در این حالت مبادرت به انجام پای قورباغه می نماییم. زانوها نباید به هنگام زدن ضربه ازیکدیگر فاصله داشته باشند. کارآموز باید حالت جمع ، باز بسته را فراموش نکند. حتما مربی بایستی این حرکت را قبل از اینکه کارآموز انجام دهد، خود به او نشان دهد.

     

                          شنای قورباغه,آموزش شنای قورباغه,آموزش انواع شنا

    تمرینات آموزشی شنای قورباغه

     

    ۳- تمرین ترکیبی : برای اینکه حرکت پا بهتر و موثرتر آموزش داده شود، کار آموز روی آب به شکم دراز می کشد. برای تعادل بهتر با یک دست موج گیر و با دست دیگر کمی پایین تر ازموج گیر را کار آموز می گیرد. نفر دوم با گرفتن کف پای نفری که دراز کشیده، عمل مقاومت آب را درمقابل فشار کف و ساق پا به عقب انجام می دهد.

     

                          شنای قورباغه,آموزش شنای قورباغه,آموزش انواع شنا

     

    تمرینات آموزشی شنای قورباغه

     

    ۴- همانند شکل زیر با گرفتن تخته شنا توسط دو دست، مسافت های کوتاه بدون تنفس همراه با پای قورباغه طی شود.

     

                           شنای قورباغه,آموزش شنای قورباغه,آموزش انواع شنا

    تمرینات آموزشی شنای قورباغه

     

    ۵- انجام تمرین شماره ۴ بدون استفاده از تخته شنا. دست ها کاملا کشیده و صورت در بین دست ها قرار می گیرد.
    ۶- کارآموز شناگر در حالی که بر روی شکم در سطح آب دراز کشیده است مبادرت به انجام پای قورباغه می نماید. ضمنا در همین حالت نفر دوم دست های نفر اول را گرفته و آهسته به عقب گام بر می دارد.

     

                         شنای قورباغه,آموزش شنای قورباغه,آموزش انواع شنا

    تمرینات آموزشی شنای قورباغه

     

    اشتباهات رایج و روش صحیح آن
    اشتباه :  زانوها بیش از حد معمول از یکدیگر جدا و باز شوند.
    اصلاح : زانوها نباید بیش از عرض شانه از یکدیگر جدا شوند.
    اشتباه : کشیدگی پنجه  پاها در هنگام وارد کردن فشار توسط کف پا به آب .
    اصلاح: کف پا به طرف خارج چرخانیده شود و پنجه پاها به طرف انگشت کوچک پا رانده شود.
    اشتباه : کشیدن زانو به زیر شکم
    اصلاح : کف پاها درابتدای مرحله  فشار باید به سطح آب متمایل باشد.

     

    • حرکت یا کشش دستها درشنای قورباغه
    توصیف حرکت دست
    دست ها با فاصله ای درحدود ۲۰-۱۵ سانتی متر در زیر آب با آرنج های کشیده ، آب را به طرفین  و انتهای بدن می کشند. ضمنا کف دست ها به طور مورب به طرف خارج از بدن قرار خواهند داشت.

     

                                    شنای قورباغه,آموزش شنای قورباغه,آموزش انواع شنا

    حرکت دستها در شنای قورباغه

                                          شنای قورباغه,آموزش شنای قورباغه,آموزش انواع شنا

    حرکت دستها در شنای قورباغه

     

    هنگامی که دست ها از طرفین درحدود ۴۰-۳۰ سانتی متر از یکدیگر جدا شدند، مفصل آرنج شروع به خم شدن مینماید. با خم شدن مفصل آرنج ها بازوها و دست ها می توانند حول محور طولی خود به حرکت درآیند.

     

                                          شنای قورباغه,آموزش شنای قورباغه,آموزش انواع شنا

    حرکت دستها در شنای قورباغه

                                            شنای قورباغه,آموزش شنای قورباغه,آموزش انواع شنا

    حرکت دستها در شنای قورباغه

     

    توجه داشته باشید که جهت آرنج ها به طرف بالا بوده و در تمام مرحله ی حرکت بالاتر از سایر قسمت های زیر مفصل آرنج خواهد بود. هنگام کشش ، آرنج ها نباید به هیچ وجه از ارتفاع شانه بالاتر باشند، ولی باید نسبت به ساعد و کف دست ها در سطح بالاتری قرار داشته باشند تا به این طریق شناگر بتواند عمل کشش وفشار را بهتر انجام دهد.
    درطول دامنه کشش هنگامی که مچ و کف دست ها کمی مانده در امتداد و زیر شانه قرار بگیرند ، مرحله ای است که به اندازه  کافی از یکدیگر فاصله گرفته و در این زمان فشار آغاز می گردد. مرحله  فشار هنگامی شروع می شود که کف دست ها به طرف داخل حرکت می کنند و آرنج ها نیز به طرف بالاتنه آورده می شود.
    پس از اتمام مرحله فشار مچ و دست ها از زیر خط میان بدن باید به جلو هدایت شوند. کف دست ها نیز باید نزدیک به یکدیگر قرار داشته باشند.

     

                                شنای قورباغه,آموزش شنای قورباغه,آموزش انواع شنا

    حرکت دستها در شنای قورباغه

     

    پس از اینکه دست ها کاملاً به جلو هدایت شدند، برای مدتی بسیار کوتاه درهمان حالت، بی حرکت خواهند ماند. این بی حرکتی برای سرخوردن و کشش بدن به جلو صورت می گیرد و بعد از آن کشش و حرکت مجدد دست ها آغاز می شود.

     

    • هماهنگی حرکات دست و پا در شنای قورباغه
    اکنون به شرح هماهنگی حرکت دست و پای قورباغه بدون عمل تنفس می‌پردازیم . پس از سرخوردن در آب حرکت دستها شروع می‌شود. دستها قبل از شروع حرکت به طور کامل کشیده هستند. سر بین دو دست قرار خواهد داشت. در مرحله‌ای که کشش دست‌ها به اتمام رسیده و مرحله فشار شروع می‌شود، حرکت پا آغاز می‌شود. در زمانی که هدایت دست‌ها به طرف جلو رو به اتمام است، فشار پا به آب آغاز می‌گردد. لحظه‌ای قبل از شروع مجدد حرکت دست‌ها و پاها مرحله‌ای است که بدن به طرف جلو پیش روی می‌کند و در این زمان کوتاه است که هم حرکت دست و هم حرکت پا متوقف خواهند بود. توجه داشته باشید که آموزش این بی حرکتیِ کوتاه از نکات اساسی در آموزش شنای قورباغه می‌باشد.

     

                                   شنای قورباغه,آموزش شنای قورباغه,آموزش انواع شنا

    هماهنگی دست و پاها در شنای قورباغه

     

    • تمریناتی برای بهبود هماهنگی حرکات دست و پا در شنای قورباغه
    با فشار پا به دیوار استخر در آب سر می‌خوریم. در حال سر خوردن بدن و دست‌ها باید کاملاً کشیده باشند. قبل از اتمام سرخوردن یک دست قورباغه زده می‌شود و متعاقب آن دو حرکت پای قورباغه و پس از اتمام دو حرکت پا مجدداً حرکت دست انجام می‌گیرد. لازم به اشاره‌است که در هنگام اجرای این تمرین صورت در داخل آب قرار خواهد داشت.
    اجرای تمرین قبلی با این تفاوت که به جای دو پای قورباغه یک پای قورباغه زده می‌شود. بدین معنی که پس از یک دست قورباغه تنها یک پای قورباغه زده می‌شود.

     

                           شنای قورباغه,آموزش شنای قورباغه,آموزش انواع شنا

    هماهنگی دست و پاها در شنای قورباغه

     

    • حرکت دست‌ها به همراه تنفس
    با شروع مرحله کشش ، سر به تدریج از آب بالا می‌آید، به طوری که در آغاز مرحله فشار، سر آنقدر از آب خارج شده که دهان برای عمل دم آزاد است و انگشت‌ها به طرف پایین قرار دارد.

    بد نیست اشاره شود که بالاتنه در مرحله فشار نباید به طرف بالا یا پایین حرکت نماید، زیرا با این عمل از حرکت مستقیم بدن به جلو جلوگیری شده و ضمناً به نیروی مقاومت آب و مصرف انرژی افزوده می‌شود. البته به محض اینکه دهان آزاد شد عمل دم از طریق آن صورت می‌گیرد. عمل بازدم در هنگام هدایت دست‌ها به جلو و روبروی صورت و نیز در هنگام کشش توسط بینی انجام می‌گیرد.
    بد نیست اشاره شود که صورت در هنگام هدایت دست‌ها به جلو در داخل آب قرار دارد و بدن به طورکامل کشیده‌است.

     

                                          شنای قورباغه,آموزش شنای قورباغه,آموزش انواع شنا

    حرکت دست و پاها به همراه تنفس در شنای قورباغه

     

    • اشتباهات رایج و روش صحیح آن
    اشتباه: سر، دیر از آب بیرون آید و عمل دم به تأخیر افتد.
    صحیح: با شروع کشش دست‌ها، سر به تدریج از آب بیرون می‌آید به طوری که دهان با شروع مرحله فشار آزاد شده تا عمل دم به آسانی انجام گیرد.
    اشتباه: در هنگام دم بدن از آب تا سینه خارج شود.
    صحیح: درمرحله دم سر فقط تا حد گردن از آب بیرون می‌آید و کف دست‌ها آب، را تنها به طرف انتهای بدن به حرکت درمی آورند.

    برچسب‌ها: <-TagName->
    نوشته شده در 26 / 8 / 1396 ساعت 12:07 توسط : نیما خواجوی | دسته :
  •    []

  •                                     آموزش شنا,شنای کرال پشت,آموزش شنای کرال پشت

    آموزش شنای کرال پشت (+تصاویر متحرک)
    کرال پشت نوعی شنا است که در آن بدن به شکل افقی به پشت به موازات سطح آب قرار می‌گیرد و سر تا گوش‌ها داخل آب است و پاها به حالت ضربدر به آب ضربه می‌زنند.
    کرال پشت را به سادگی می‌توان یاد گرفت. چون صورت همیشه خارج از آب قرار دارد و دم و بازدم به آسانی انجام پذیراست.

     

    -- فنون و مهارت‌ها

    مراحل استارت
    در زمان استارت کرال پشت شناگر، پشت به مسیر شنا در داخل آب می‌ایستد. در این هنگام قسمتی از بالا تنهٔ او از آب خارج خواهد بود سپس شناگر با دو دست میله‌ای را که در زیر سکوی استارت به این منظور بسته شده‌است می‌گیرد (برای تمرین استارت کرال پشت می‌توان از موج گیر استفاده کرد) در این هنگام شناگر هر دو پای خود را به طرف بالاتنه کشیده و کف هر دو پا را در حدود ۳۰ سانتی متر زیر سطح آب به دیوار استخر تکیه می‌دهد.

     

                               آموزش شنا,شنای کرال پشت,آموزش شنای کرال پشت

     

    در این حالت حتی می‌تواند پاها تقریباً در کنار یکدیگر طوری قرار گرفته شود که هر یک از آنها از دیگری بالاتر است و شناگر بایستی مراقب باشد که در موقع استارت پاها لیز نخورد، زیرا بیشترین نیروی پرتاب بدن به فاصلهٔ دورتر توسط فشار وارده توسط پاها به دیوارهٔ استخر صورت می‌گیرد.

     

    به محض شنیدن فرمان استارت شناگر سر را به طرف بالا و عقب پرتاب می‌نماید. توجه داشته باشید که بدن در هنگام استارت دارای قوس کمی خواهد بود. در ضمن سر در مرحله اوج بدن در خارج از آب به عقب کشیده شده ودر زمانی که به داخل آب هدایت می‌شود به طرف سینه کشیده می‌شود تا از به عمق کشیدن بیشتر از حد بدن در آب جلوگیری نماید. در این حالت دست‌ها فشاری مخالف به دستگیره آورده و به پایین و داخل نیرو وارد می‌سازند در این حالت عمل دم انجام می‌گیرد. این کار بایستی با انقباض عضلات شکم انجام شود. در مرحله بعد پاهای شناگر از دیواره جدا شده و در حالی که آخرین فشار وارده توسط بازشدن مفصل مچ پا به دیواره می‌آید دست‌ها به طرف سر در حرکت است.


    درهمان حال که دست‌ها به طرف بالای سر می‌رود بدن شناگر در حال سقوط در آب می‌باشد شناگر در این حالت در فکر سرخوردن پس از غوطه ور شدن در آب است. چنانچه شناگر پس از استارت بیش از اندازهٔ مطلوب در آب فرو رود ابتدا با زدن چند پای کرال پشت سعی می‌کند بدن را به سطح آب بکشد تا شرایط مناسب بدن نسبت به آب ایجاد شود و سپس شروع به زدن دست و پای کرال پشت می‌نماید.

     

    نکته‌ها
    - شناگر شل و آزاد قرار می‌گیرد و روی طرح مسابقه متمرکز می‌شود.
    - اینکه دستها (از مچ به پایین) چگونه دستگیره‌های سکوی استارت را بگیرند، از یک شناگر تا شناگر دیگر فرق می‌کند. اکثر شناگران دستگیره‌ها را به اندازه پهنای شانه‌ها می‌گیرند.
    -همچنین طرز قرار گرفتن پاها بر روی دیوار از یک شناگر تا شناگر دیگر فرق می‌کند. با وجود این، اکثر شناگران یک پا را چند سانتیمتری بالاتر از پای دیگر قرار می‌دهند.
    - در آستانه اعلام استارت (صدای طپانچه یا بوق)، شناگر چند سانتیمتری خود رابالاتر می‌آورد.


    - با شلیک طپانچه، با یک حرکت قوی دستها را رها می‌کند.
    - دستها (کل دست) از طرفین به روی آب پرتاب می‌شوند.
    - شناگر با پاها (کل پا) و با قدرت زیاد به دیوار فشار وارد می‌کند، به طرف بالا و بر روی آب به‌حرکت در می‌آید و سر را نیز در بین دستها به عقب پرتاب می‌کند.
    - دستها (کل دست) همچنانکه از طرفین و به موازات سطح آب به حرکت درآمده‌اند، در ناحیه آرنج اندکی خمیده می‌شوند.


    - شناگر در هوا بدن را به طور کامل می‌کشد، سر متمایل به عقب است به‌طوری که‌ چشمها انتهای دیگر استخر را می‌توانند ببینند.
    - در نقطه اوج مسیر پرواز، بدن قوس مطلوبی برمی‌دارد. در حالی که سر بین دستها (کل دست) قرار دارند، دستها (از مچ به پایین) و پیشانی وارد آب می‌شوند.
    - به محض ورود بدن به آب، پاها (از مچ به پایین) شروع به ضربه زدن می‌کنند. همزمان، دستها (کل دست) و سر شناگر را هدایت می‌کنند تا در یک وضعیت کشیده درزیر آب سر بخورد.


    - اگر شناگر قبل از انتقال از حالت استارت به شنای کامل چند ضربه پای دلفینی بزند، او قوس بیشتری در هوا برمی‌دارد. این امر شیرجه‌زدن عمیق‌تری را میسر می‌سازد ودستها کاملاً نزدیک به یکدیگر و به صورت کشیده در می‌آیند.
    - قبل ازکُند شدن سرعت حرکت، شناگر حرکت پا را تقریباً با هشت ضربه شروع می‌کند.
    - جهت حرکت انگشتان پا به طرف بالاست.
    - نخستین مرحله پیشران زمانی انجام می‌شود که شناگر نزدیک به سطح آب می‌رسد و تا رسیدن به برگشت طبیعی ادامه می‌یابد.

     

                                       آموزش شنا,شنای کرال پشت,آموزش شنای کرال پشت
     

    وضعیت بدن در شنای کرال پشت
    وضعیت بدن شناگر در این شنا همانند قرار گرفتن یک قایق سرعتی روی سطح آب است.

     

    وضعیت سر
    سر شناگر باید همانند زمانی که روی بالش قرار گرفته، ثابت (بدون حرکت) و متمایل به بالانگه داشته شود. -مسیر دید شناگر در هنگام شنا باید همانند زمانی باشد که او در رختخواب دراز کشیده و می‌خواهد به اطراف نگاه کند. صورت‌شناگر باید عاری ازآب باشد و این بدان معنی‌است‌ که آبی روی صورت شناگر نباشد. لاله‌های گوش شناگر باید سطح آب را لمس نمایند.

     

    حرکت پا در شنای کرال پشت
    حرکت پا در شنای کرال پشت، شبیه حرکت پا در شنای کرال سینه‌ است. لازمه اجرای صحیح شنای کرال پشت همانا حرکت قوی، پیوسته و مداوم پا است. پاها در ابتدا و هنگام حرکت به سمت پایین، صاف و محکم نگه داشته شده و سپس با خمیدگی مختصر زانوها که اجازه می‌دهد تا پا در مسیر قوسی شکل بزرگتری به حرکت درآید، به پایان می‌رسند. هنگام انجام پای کرال پشت، بدن باید به حالت کشیده در آب قرار گیرد تاحرکت پای کرال پشت موثر انجام گیرد. و در ضمن باسن نباید بیش از اندازه در آب فرو رود، بلکه باید در سطح آب قرار گیرد، حرکت پا در کرال پشت بیشتر همان نگهداری افقی بدن بر روی آب را به عهده دارد.

    حرکات پا در کرال پشت نیز از سه مفصل مچ پا، زانو، و ران زده می‌شود و از نقطه نظرحرکتی و مکانیکی مشابه حرکت پا در کرال سینه می‌باشد.

     

                                       آموزش شنا,شنای کرال پشت,آموزش شنای کرال پشت

     

    تمرین پای کرال پشت خارج از آب
    مانند انواع دیگر شنا بهتر است قبل از شروع کرال پشت، ابتدا به تمرین بدنی خارج از آب بپردازید و آمادگی لازم را برای اجرای کرال پشت در خود به وجود آورید. برای این کار کنار استخر به پشت دراز بکشید، به طوری که باسن شما در لبهٔ آن قرار گیرد. ساعدها را روی میز قرار داده وسرتان را کمی بالا بگیرید. ساق‌ها و ران‌ها را کشیده نگه داشته، و زانوها را کمی خم کنید وبه طور مرتب ساق‌ها را در خلاف جهت هم، به بالا و پایین حرکت دهید. به طوری که حداکثر فاصله‌ای که پاهای شما با هم ایجاد می‌کنند، بین ۳۰ تا۴۰ سانتی متر باشد، و این حرکت را تا آنجا که خسته نشده‌اید انجام دهید.


    از نکات مهمی که در هنگام پا زدن باید بدان توجه داشت، این است که حرکت پا باید طوری به آب ضربه بزند که در موقع بالا آمدن، سطح آب را لمس نماید، ولی از آب خارج نگردد. یعنی حالتی مانند جوشش آب بوجود بیاورد. اگر پاها در خارج ازآب دیده شود نشانگر این است که پاها بیش از حد بالا آمده‌ است. سر هم نبایستی زیاد پایین باشد. اگر آب و حباب‌های ناشی از پا زدن جوششی نداشته باشد، بیانگر این است که پاها در سطح پائینی از حد لازم در حال حرکت است. فاصله بین دو پنجه پا زدن حداکثر نباید از ۴۵ سانتی متر تجاوز نماید، نکته مهم اینکه سر زانوها نباید از آب خارج گردد.

     

    اشتباه‌های رایج و روش صحیح آن
    اشتباه: فرورفتن بیش از اندازهٔ باسن در داخل آب.
    صحیح: بازکردن مفصل لگن خاصره، ولی توجه داشته باشید که شکم باید در سطح آب قرار گیرد و مضافاً اینکه سر تا حدود گوش در آب فرو رود.


    اشتباه: حرکت پیستونی پا و فشار آوردن به آب توسط کف پا.
    صحیح: مفصل لگن خاصره را باز کنید وحرکت را از این مفصل شروع نمایید و هر دو پا کمی به طرف محور طولی بدن متمایل شود (چرخش به داخل کف پا).


    اشتباه: بعضی کارآموزها نیز بیش از حد مفصل زانو را در موقع پا زدن خم می‌نمایند که این کار پیشروی آنها را با اشکال روبرو می‌سازد.
    صحیح: در حرکت پای کرال پشت مانند کرال سینه، پا کاملاً کشیده و پنجه به سمت داخل متمایل می‌گردد (به خصوص در موقعی که پا از پائین به طرف سطح آب ضربه وارد می‌کند).
    مفصل زانو باید شکسته شود و در پایین‌ترین نقطه‌ای که پا از سطح آب قرار دارد این زاویه، شکستگی زانو به ۹۵ درجه برسد.

     

     

                                    آموزش شنا,شنای کرال پشت,آموزش شنای کرال پشت

     

    حرکت دست در شنای کرال پشت
    در شنای کرال پشت، دست‌ها به طور متناوت در داخل و خارج آب حرکت می‌نمایند. هنگامی که یک دست از آب خارج می‌شود پنجهٔ دست دیگر به داخل آب فرو می‌رود. حرکت دست به طور کلی حرکت درکرال پشت به دو مرحله تقسیم می‌شود که عبارتند از حرکت در داخل آب وحرکت در خارج از آب.


    مرحله‌ای که دست در زیر آب حرکت می‌نماید خود به دو مرحلهٔ کوچکتر تقسیم می‌شود این دو مرحله عبارتنداز: مرحلهٔ کشش و مرحلهٔ فشار.
    مرحله‌ای که دست درخارج از آب حرکت می‌نماید، هنگامی شروع می‌شود که دست مستقیم از آب خارج شده و از بالای بدن مسیری را طی کرده تا به بالای سربه نقطهٔ فرود در آب می‌رسد. ورود دست در آب به قراری است که کف دست متمایل به طرف خارج بوده و انگشت کوچک ابتدا با آب تماس حاصل می‌نماید. سپس حدود ۲۰-۱۵ سانتی متر دست به داخل آب فرو رفته و بعد از آن کشش شروع می‌شود. درهنگام کشش آرنج به تدریج خم شده ودر مرحله‌ای که در راستای شانه قرار می‌گیرد دارای بیشترین زاویه می‌شود. پس ازاین که زاویهٔ آرنج به بیشترین درجهٔ خود رسید، دراین زمان است که فشار آغاز می‌گردد. کشش شبیه حرفS انگلیسی است.


    تمرین‌های آموزشی
    -حرکت متناوب دست کرال پشت در خشکی.
     کارآموز شنا گر در قسمت کم عمق استخر آهسته به عقب گام بر می‌دارد وضمناً در همین حال اقدام به انجام دست کرال پشت می‌نماید. خروج دست از آب درقسمت جلوی بدن و عمل ورود دست در آب درقسمت پشت بدن صورت گیرد.
     با خم کردن زانو در حالی که در آب فرو رفته‌ایم به طرف عقب گام بر می‌داریم و همزمان با این عمل دست کرال پشت را بطور متناوب انجام می‌دهیم.


    تذکر: شانه‌ها تکیه گاه مهمی هستند و از آنجایی که ظریف وحساس هستند قبل از تمرین حرکت دست کرال پشت سعی کنید که کمربند شانه‌ای را خوب گرم وآماده کنید.
    با فشار پا به دیوار استخر پس ازسرخوردن اقدام به انجام کرال پشت می‌کنیم. دست در خارج از آب باید راست و کشیده باشد و در زیر آب آرنج برای گرفتن بازدهی بیشتر خم می‌شود. درضمن چرخش ملایم حول محور طولی بدن پس از هر حرکت دست لازم است.

     

    اشتباه‌های رایج و روش صحیح آن
    اشتباه: قرار گرفتن شانه‌ها در زیر سطح آب.
    صحیح: فقط شانهٔ همان دستی که در مرحلهٔ حرکت در داخل آب است در اثر چرخش حول محور طولی بدن باید قدری به داخل آب فرو رود.


    اشتباه: بالا گرفتن سر از آب و فروبردن باسن در داخل آب.
    صحیح: قسمت حلفی (پشت) گردن باید روی آب قرار گیرد و باسن در سطح آب باشد.

     

    اشتباه: دست مستقیم در داخل آب حرکت کند و آرنج خم نشود.
    صحیح: خم نمودن آرنج در مرحلهٔ کشش و فشار در زیر آب و چرخش ملایم حول محور طولی بدن.


    بعضی از شناگران دستشان را از ناحیهٔ مچ خم می‌نمایند و دست را از آب بیرون می‌کشند و بعضی دیگر با چرخش بازو کف دست را متمایل به ران نموده وتقریبا مماس با ران دست را از آب بیرون می‌آورند. به نظر بعضی‌ها برای این که شناگر بتواند دستش را به طرز صحیح از آب بیرون بیاورد اولین قسمت از دست که از آب خارج می‌شود شصت دست است ولی بعضی دیگر از شناگران اصولاً با مچ خمیده دست را از آب خارج می‌نمایند.

     

    به هر حال دست در طول مدتی که در هوا و خارج از آب قرار دارد به صورت کشیده بوده و سرعتش در حین طی کردن این مسیر باید متناسب با سرعت کشش دست دیگر در زیر آب باشد. بدین ترتیب که همیشه در کرال پشت دو دست باهم حالتی قرینه دارد. پس به علت قرینه بودن، دست خارج از آب نباید مسیرش راخیلی سریع تر از دستی که داخل آب است و عمل کشش را انجام می‌دهد تمام نماید. و اگر چنین شود میزان مقاومت نیز افزایش پیدا خواهد کرد.

    محل ورود دست با آب در راستای خط شانه‌ است، البته نباید دست بیش از حد از خط شانه خارج گردد. درشنای کرال پشت به ازای هر ۶ ضربه پا هر دو دست هر کدام یک بار دورمی زنند.


    اجرای همزمان حرکات دست وپا
    توجه داشته باشید که با دو حرکت دست چپ و راست یعنی هر دودست هرکدام یکبار یک دور می‌زنند، پاها حداکثر شش بار حرکت می‌نمایند. حرکت و یا کشش وفشار دست‌ها عامل بسیار مهم و موثری درپیش روی شناگر می‌باشند و درمقابل حرکت پاها، اصولاً در حفظ تعادل وثبات شناگر نقش مهمی را ایفا می‌نمایند. هنگامی که درپایان مرحلهٔ فشار دست در زیر آب به طرف پایین است و آمادهٔ خارج شدن از آب می‌باشد، حرکت پای همان سمت، به طرف بالا و سطح آب است. این عمل باعث می‌شود که از بالا و پایین رفتن کمر جلوگیری شود. چرخش ملایم بدن حول محور طولی آن، باعث می‌شود که حرکت دست در خارج از آب و خم شدن آرنج در زیر آب آسانتر صورت گیرد.


    موقعیت بدن درشنای کرال پشت
    بدن شناگر در کرال پشت باید به مانند دیگر شناها درحالت افقی و موازی با سطح آب باشد. وبدین منظور بایستی از فروافتادن پاها جلوگیری نمود و همچنین باید در نظر داشت که در موقع ضربه‌های پا، پنجه بیرون نزند. و یا زانوها از آب خارج نگردند، سرحالتی به مانند خوابیدن معمولی دارد منتهی خوابیدن بدون استفاده از بالش، کسانی که دارای قدرت شناوری خوب بوده ویا ضربه‌های پای قوی دارند می‌توانند سر را کمی به سمت سینه خم نموده و چانه را به سینه نزدیک نمایند. درهمه حال باید متوجه بود که لگن پایین نیفتد و حالتی خمیده به بدن شناگر ندهد.


    مطالعات مشاهده ایی از روی فیلم‌های تهیه شده از شنای کرال پشت این نکته را کاملاً روشن ساخته‌است که بدن شناگر یک گردش حول محور طولی دارد که حدود ۹۰ درجه‌ است که ۴۵ درجهٔ آن به سمت چپ و۴۵ درجهٔ آن به سمت راست می‌باشد. شناگر نباید از این گردش جلوگیری نموده ویا اینکه خودش سعی نماید بدنش را بچرخاند، بردن دست به بالای سر و فروبردن دست در آب کشش زیر آب خودش این چرخش را به وجود خواهد آورد.


    نفس گیری
    شناگران بازدم را از راه بینی و دهان انجام می‌دهند. بازدم از بینی تا حدی باعث می‌شود تا آبی به داخل سوراخهای بینی وارد نشود. هنگام تنفس از راه دهان، فک خود را شل و آزاد نگه دارید. تنفس در کرال پشت راحت تر از دیگر شنا هاست، به این علت که سر در تمام مدت درخارج از آب قرار دارد.

     

    ولی آنچه که بایستی بدان توجه داشت این است که شناگر نبایستی خیلی تند تند تفس گیری نماید و درعین حال نبایستی عمل هواگیری کشیده و طولانی باشد. و برای اینکه شاگرد بتواند بهترین حالت را بدست آورد بایستی به او گفت: با خارج شدن یک دست از آب عمل دم را انجام بده و با خارج شدن دست دیگرعمل بازدم را.
    این شیوه و روش برای کسانی که می‌خواهند هواگیری را بطور منظم درکرال پشت یاد بگیرند. فرمول بسیار مناسبی است.

    برچسب‌ها: <-TagName->
    نوشته شده در 26 / 8 / 1396 ساعت 11:49 توسط : نیما خواجوی | دسته :
  •    []

  • اولین شناگر مردی که شنای ۱۰۰ متر کرال سینه را زیر یک دقیقه شنا کرد، جانی ویسمولر آمریکایی بود. وی این مسافت را در۵۸ ثانیه و۶ دهم ثانیه در سال۱۹۲۲ شنا کرد. اولین زنی که این مسافت را زیر یک دقیقه شنا کرد داون فریزر است. او در سال ۱۹۶۲، ۱۰۰ متر کرال سینه را در ۵۹ ثانیه و ۹ دهم ثانیه پیمود.

    موفقترین قهرمان مرد المپیک تمامی ادوار شنا (مایکل فلپسآمریکایی است. این شناگر در المپیک ۲۰۰۸ پکن صاحب ۸ مدال طلا شد. در میان زنان (کریستین اتو) با کسب ۶ مدال طلا در المپیک ۱۹۸۸ سئول، ۴ مدال طلا در رشته‌های انفرادی و ۲ مدال طلا در مسابقات تیمی، پرافتخارترین زن شناگر می‌باشد.

    برچسب‌ها: <-TagName->
    نوشته شده در 26 / 8 / 1396 ساعت 3:01 توسط : نیما خواجوی | دسته :
  •    []

  • Image result for ‫رشد شنا از قرن نوزدهم‬‎

    با شروع قرن نوزدهم رشد کمی و کیفی شنا چشمگیر می‌شود. در سال ۱۸۱۰ لرد بایرون شاعر نامدار بریتانیا تنگه داردانل را با شنا می‌پیماید. اولین مدرسه‌ای که در سال ۱۸۱۰ شنا را در برنامه خودگنجاند، مدرسه (فورتا) در آلمان بوده‌است و به تدریج سایر مدارس از این برنامه استقبال کرده‌اند. (گوتس موتس) در مورد توسعه ورزش شنا در مدارس نقش اساسی داشته و این نقل از اوست که (ورزش شنا باید قسمت اصلی تعلیم و تربیت باشد) وی به کمک طناب، کمربند و قلاب، مبتدیان را در آب تعلیم می‌داد.

    در سال ۱۸۷۸ شنای (تروجن) ابداع شد که نام نخستین نمایش دهنده آن (جیمزتروج) بر روی آن نهاده شده‌است. تروجن با مشاهده بومیان آمریکای جنوبی، استراحت هر دو دست را به طور متناوب در خارج از آب قرار داد. وی در همین دوره این شنای کرال را با یک ضربه پای قورباغه ترکیب کرد. پیشرفت بعدی، اجرای دو ضربه پا در یک دور بود یعنی دو ضربه پا در هر حرکت دست که موجب کوتاهتر و سریعتر شدن حرکات دست شد. در آخر ضربه پای شنای قورباغه با ضربه عمودی جایگزین و شنای کرال سینه متولد شد. ابداع کننده این سبک شناگر استرالیایی (ریچارد کاویل) در آستانه قرن بیستم بوده‌است. ضربه پا در شنای کاویل به (ضربه کرال استرالیایی) معروف و آن عبارت‌اند از ۴ ضربه پا در هر حرکت دست می‌شد.

    نخستین رقابتهای بین‌المللی به نام (قهرمانی۱۰۰ یارد جهان) در سال ۱۸۵۸ در استرالیا برگزار شد. بعد از آن طرح برگزاری مسابقات شنا در کشورهای مختلف توسعه یافت و در نیمه دوم قرن نوزدهم این مسابقات شروع شده‌است.

    • در خصوص پیشینه استارت و برگشت گفتنی است که استارت در ابتدا در آب انجام می‌شد، بدین‌صورت که شناگران در آب می‌ایستادند یا دراز می‌کشیدند، این شیوه تا زمان ساخت سکوهایی که شیرجه به درون آب را ممکن گردانید، ادامه یافت.
    برچسب‌ها: <-TagName->
    نوشته شده در 26 / 8 / 1396 ساعت 2:33 توسط : نیما خواجوی | دسته :
  •    []

  • جهت آموزش شناي كرال سينه لازم است كه هر مرحله به تنهائي و به مقدار كافي آموزش و تمرين داده شود. پس از آموزش و تمرين كافي اولين مرحله ، نوبت به مرحله دوم مي رسد كه ضروري است پس از آموزش و تمرين به مرحله ي اول متصل شده و هر دو با هم تمرين شود تا شناگر هماهنگي لازم را جهت انجام هر دو مرحله كسب نمايد و سپس مرحله ي سوم آموزش داده مي شود. و پس از تمرينات مقدماتي و كافي به مرحله ي اول و دوم اضافه مي شود. تمرين ادامه مي يابد تا هماهنگي مجددي صورت گيرد و شناگر قادر به انجام هر سه مرحله با هم در يك زمان گردد.

    متاسفانه مشاهده شده است كه مربيان هنوز يك مرحله را به طور كامل آموزش نداده ، وارد مرحله بعدي مي شوند . اگر چه بعضي از مربيان با آموزش مرحله به مرحله چندان موافق نيستند ولي تجربه نشان داده است براي به دست آوردن نتيجه ي بهتر و پيشرفت در امر آموزش در كلاس هاي گروهي ، آموزش مرحله به مرحله به مراتب مفيدتر است . اين موضوع را بايد به خاطر داشته باشيد كه قبل از شروع اولين قسمت آموزش كرال سينه كه حركت پاها است ، لازم است شاگرد دو مرحله مقدماتي مهم را خوب فرا گرفته باشد.


    -- عملكرد پاLeg Action

    شنا,آموزش شنا,آموزش شناي كرال سينه

    در شناي كرال ، حركت پا بسيار حايز اهميت است . مطلب مهم اين كه بر خلاف تصور ما حركات شديد و كند پاها توام با سرو صداي زياد كه غالبا در مبتديان ديده مي شود كوچكترين ارزشي ندارد ، بلكه حركات كوتاه و سريع پاها لازمه اين كار است.


     حركات پاها از مفصل شروع مي شود كه ران را به لگن خاصره مربوط مي سازد . زانوهم حركت مي كند ، اما حركت آن كمتر از مفصل قبلي است و فقط تا آن حد صورت مي گيرد كه پاهاي شناگر از آب خارج شده و بلافاصله به آب ضربه بزند و روي اين اصل زاويه بين ساقها هيچ وقت از 30 درجه تجاوز نمي كند.
     همچنين ساقها ، رانها و پاها هرگز ار هم فاصله نمي گيرند ، بلكه هميشه به هم ماليده مي شوند هنگام زدن پاها بايد توجه كنيد كه پاشنه پاها ازهم فاصله نگيرند ، كه معمولا كارآموز شناگر پاشنه پاها را از هم فاصله مي دهد . زانوها نبايد زياد بشكند ، اين عمل باعث مي شود كه پيشرفت خوبي نداشته باشيد انگشتان پاها بايد كشيده شوند.


    شنا,آموزش شنا,آموزش شناي كرال سينه

    يكي از مهمترين مواردي كه بايد در پاي كرال سينه درنظر گرفت ، اين است كه در موقع زدن پاي كرال انگشتان پا نبايد عمود بر كف استخر باشند و شكستگي نيز نبايد بيش از حد شود. به شكل زير توجه كنيد :
    مثلي است معروف كه شنا را در آب ياد مي گيرند ، ولي به راستي براي صرفه جويي در وقت ، مي توان در خانه نيز مقدمات آن را فرا گرفت .
     روي اين اصل توصيه مي شود در خانه و يا كنار استخر ، بي آنكه بدن خود را خيس كنيد روي كاناپه و يا ميز دراز بكشيد و روي سينه قرار بگيريد و سر را بين بازوها گرفته و پاهايتان را قريب در خارج نگه داريد ، بسيار سريع و همان طور كه قبلاٌ گفته شد به حركت پاها بپردازيد.


    پس از چند جلسه تمرين ، اين بار كناره استخر را بگيريد و توي آب بي آن كه به حركت بازوها فكر كنيد سرتان را بين بازو ها قرار داده و تقريباٌ سرتان را در آب فرو ببريد و حركت پاها را تمرين كنيد و بعدها به فكر پيشروي در آب باشيد حتي مي توانيد حركت پاها را با كمك دوستانتان تمرين كنيد. بايد توجه داشته باشيد كه در موقع تمرين پا سرتان نبايد بالا باشد.چون اين عمل باعث مي شودكه پاها به پايين بروند.


     

    تمرين هاي آموزشي پاي كرال سينه
     1- نشستن روي لبه استخر و پا داخل آب ؛ نوآموز شناگر در لبه استخر مي نشيند و دستها را به عقب تكيه مي دهد و دو پاي شناگر در داخل آب قرار داشته و پاها بطور متناوب در آب حركت مي نمايد . بايد توجه داشت كه در اين مرحله حركت پا بطور صحيح صورت گيرد و پنجه ها متمايل به داخل باشد و آب توسط سينه پا به اطراف پراكنده شود.

    شنا,آموزش شنا,آموزش شناي كرال سينه

     

    2- در حالي كه كارآموز شناگر لبه استخر را گرفته مبادرت به زدن پا مي كند. يادآور مي شويم كه پس از چند حركت ، پا كارآموز شناگر صورت خود را از آب بيرون آورده و نفس مي كشد و مجدداٌ تمرين خود را تكرار مي كند.
    3- يكي از كارآموزان شناگر دستهاي كارآموز ديگري را گرفته و نفر دوم همان طوري كه در سطح آب قرار گرفته شروع به زدن پاي كرال سينه مي نمايد.

    شنا,آموزش شنا,آموزش شناي كرال سينه


    -- عملكرد دست ها Arm Action
     مراحل حركات دست : تعويض منظم حركت دستها در شناي كرال سينه موجب پيشروي در آب مي شود. هنگامي كه يكدست حركت كشش را در داخل آب انجام مي دهد ، در همان زمان دست ديگر درخارج از آب آماده ورود در آب مي شود . تا يك دست ، دست ديگر را لمس نكرد نبايد، از آب خارج شود . لازم است به يك موضوع خوب توجه شود و آن اينست كه چه در داخل و چه در خارج از آب هميشه آرنج بالاتر از مچ دست قرار دارد، ولي اين تكنيك جاي خودرا با روش كنوني كه مكثي در كشش دست وجود ندارد ، داد . به طوري كه دستها پشت سر هم عمل كشش زير آب را انجام مي دهند . كشش ، منتظر ورود دست ديگر به آب نمي شود و نتيجه بهتري را در پيشروي حاصل مي نمايد.


    بهترين ميزان ورود دست به آب موقعي است كه دست زير آب نيمي از كشش زير آب را انجام داده است ، زيرا در اين حالت در هيچ لحظه دست توقف نداشته و حركتي دائمي درحال كشش خواهد داشت . مناسبت ترين ميزان زاويه آرنج در موقع كشش زير آب بين 90 تا 100 درجه است. مربي بايد كنترل نمايد كه شاگرد شكستگي دست در داخل آب را انجام دهد، بدين ترتيب كه دست در آب وارد شده ، تقريباٌ كشيده مي شود.


    شنا,آموزش شنا,آموزش شناي كرال سينه

     

    كشش شروع شده و در همين حال خميده ميگردد ( حداكثر 100 درجه در خميده ترين محل ) و شروع به باز شدن نموده تا موقعي كه دوباره تقريباٌ صاف گرديده و قصد خروج از آب را مي نمايد. بايد دقت شود در موقع ورود دست در آب نبايد جلوي صورت وارد آب شود ، چون كشش كمتري در پيشروي آب دارد و همچنين در موقع ورود دست در آب آرنج و بازوي دست بايد به گوشها نزديك باشد.

     

    ابتدا شست وارد آب مي شود ، اين عمل باعث مي گردد كه آرنج در بالا قرار گيرد . و اين كار لازمه ي كرال صحيح است . بالا آمدن آرنج ادامه مي يابد تا موقعي كه انگشتان دست نيز از آب خارج گردد.  وضعيت دستها طوري است كه انگار جسمي مانند تخم مرغ را گرفته است يا اينكه دستها دور يك بشكه مي چرخد ، سعي كنيد بازو را به سر و گوشها نزديك سازيد .
    نكته ي ديگر كه هنگام حركت دست بايد به آن توجه داشت اين است كه كف دست را هنگام خارج شدن از آب بايد به خارج چرخانيده شود . اين عمل باعث تسهيل در بالا نگاهداشتن آرنج مي شود.


    در اين جا نيز مي توان در خشكي به تمرين حركت دستها پرداخت و سپس در آب آن را كامل كرد. علت بالا نيامدن آرنجها در بيشتر شاگردان ( به خصوص بزرگسالان ) اينست كه مفصل شانه آنها داراي جنبش پذيري (Flexibility) كافي نيست . بعضي ديگر از كارآموزان براي بالا آوردن و نگه داشتن آرنجها قسمتي از شانه را هم از آب خارج مي سازند كه روش درستي نيست . در اين جا نيز مي توان در خشكي به تمرين حركت دستها پرداخت و سپس در آب آن را كامل كرد.


     لازم به يادآوري است كه دست كرال در سه مرحله انجام مي گيرد : اول مرحله ي كشش ، دوم مرحله فشار، سوم مرحله ي خارج از آب يعني حركت دست از هنگام خروج آب تا آوردن آن به جلو در امتداد دو شانه.
     مي توان مرحله ي كشش و فشار را به صورت S خوابيده انگليسي نشان داد.



    -- نفس گيري Breathing
    یکی از قسمت‌های مهم شنای کرال سینه، هواگیری است و این مرحله همان تخلیهٔ هوای ذخیره شدهٔ شش‌ها در آب است. خالی کردن هوا در آب می‌تواند هم از طریق بینی و هم از راه دهان باشد. مهم نیست که کارآموز از کدام سمت یا جهت (راست یا چپ) نفس گیری کند، بلکه مهم این است که عمل هواگیری یک طرفه صورت گیرد عمل دم خیلی سریع انجام می‌شود و اگر عمل بازدم کمی طولانی تر باشد اشکالی نخواهد داشت.
    سر به اندازه‌ای می‌چرخد تا دیگر آبی پیرامون دهان نباشد و شناگر از خلا طبیعی ایجاد شده توسط موج کمانی شکل سود جسته و پایینتر از سطح معمولی‌آب نفس‌گیری می‌کند.

     

    شنا,آموزش شنا,آموزش شناي كرال سينه

    برچسب‌ها: <-TagName->
    نوشته شده در 26 / 8 / 1396 ساعت 11:22 توسط : نیما خواجوی | دسته :
  •    []